เฮ้! เจอร์รี่ นายอาจจะอยากดูนี่ พาโลมาร์ พบมัน
ดูเหมือนกับพวก UFO และมันกำลังมุงหน้ามาทางเรา
ต้องให้ฉันบอกนายกี่ครั้ง?
ว่า UFO ไม่มีจริง แล้วเราก็จะไม่มีทางได้เห็น
- ว๊าว! สัญญาณแรงมาก - โอ้ พระเจ้า เราจะทำไงดี?
ไม่เคยมีใครบอกเราว่าต้องทำไง!
และเหตุผลเดียวที่ฉันเลือกงานนี้ก็เพราะ มันไม่ต้องทำอะไร!
เจอร์รี่ พอเถอะ ฉันจะคำนวณจุดตกของมัน
ดูเหมือน...
...โมเดสโต แคลิฟอร์เนีย
ซุเปอร์โนวา นี้คือคนแคระแดงเราพบมันแล้ว!
รหัส"นิมมอยล์"! ย้ำอีกครับ รหัส"นิมมอยล์"!
พวกเธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย? นี่มันมันตี 5 แล้วนะ
รีบเปิดทีวีเร็ว เปิดเร็วๆ!
...และหมอกยามเช้าตรู่ก็หลีกทางให้ท้องฟ้าที่สดใส
75 องศา ฟาเรนไฮต์
เป็นวันดีที่จะหยุดแวะดูของประดับสวนต่างๆของเพื่อนบ้านเรา
วันดีๆที่จะขอแต่งงานกับซูซาน เมอร์ฟีย์
ผมรักคุณที่รัก
ฉันก็รักคุณเหมือนกัน
และสวัสดีตอนเช้า โมเดสโต!
ช่อง 172
ลูกดูสวยมาก ลูกรัก
ขอบคุณค่ะ คุณแม่
อ้าาา!! แม่ตัวน้อยของฉัน!
คุณพ่อคะ!
พ่ออยากให้ลูกรู้ไว้นะ ว่าถึงแม้ว่าลูกจะต้องออกจากบ้านไป...
...แต่ว่าพ่อจะรอลูกอยู่ตรงนี้ จะคอยดูแลตลอดไป
อย่าร้องไห้ค่ะพ่อ เพราะว่าไห้หนูร้องไปด้วย และหน้าหนูจะเปื้อน
พ่อกลั้นไม่อยู่!
สวัสดีทุกท่าน โปรดฟัง ตั้งใจฟังด้วย
งานแต่งจะเริ่มในอีก 30 นาที!
- ลูกสะใภ้สุดสวยของฉัน! - สวัสดีคะ คุณแม่ดีเอลท์
เหมือนเทพนิยายเลย นักพยากรณ์อากาศ และภรรยาของนักพยากรณ์อากาศ
โอ้ โรแมนติกจัง
อา หนูรู้คะ แค่คิดนะค่ะ พรุ่งนี้เวลานี้ หนูก็อยู่ที่ ปารีส!
..และสักวันเราจะไม่ใช่แค่ไปฮันนีมูนที่นั่น
เดเรกจะกลายมาเป็นผู้ประกาศข่าว หรือผู้สื่อข่าวต่างประเทศ.
- แล้วเราก็จะได้ไปเทียวกันทั่วโลก - โอ้ ที่รัก นิ้วของฉันไขว้อยู่
นิ้วโป้งข้างหนึ่งสั้นกว่าอีกข้าง มันเป็นกรรมพันธุ์
เดเรคไม่มีนิ้วแบบนั้นนะคะ
มันข้ามไปรุ่นหนึ่งน่ะ ลูกของเธอน่าจะมีนิ้วแบบนี้!
ว้าว !! เธอสวยจัง
คุณก็ด้วย...ฉันหมายถึงหล่อนะ เอ่อ...
ขอโทษคะ ฉันแค่รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย
ฉันใช้เวลาอยู่กับพ่อแม่นานไปหน่อย
อย่ากังวลไปเลย โอเคนะ? เดี๋ยวเราก็จะได้อยู่ตามลำพังแค่เราสองคนเท่านั้น
อืม... ทานชี และขนมปังท่ามกลางแสงอาทิตย์
ป้อนกันและกัน ช็อกโกแลต เคร้ป ฮืมม
- มีอะไรผิดปกติรึเปล่า? - ม-ไม่ แค่...
มีการเปลี่ยนแผนนิดหน่อย
เราจะไม่ไปปารีสแล้ว
- อะไรนะ? ทำไมไม่ไปล่ะ? - เพราะเราจะไปที่ที่ดีกว่าปารีส
- ดีกว่าปารีสอีกหรอ? - ใช่เลย
ที่ไหนหรอคะ? ตาฮิติเหรอ?
ไม่ใช่! เฟรสโนต่างหาก!
เฟรสโน!
เฟรสโนหรอ
เฟรสโนจะไปดีกว่าปารีสได้ที่ไหนคะ เดเรค?
ฉันได้คัดตัวให้เป็นผู้ประกาศข่าว
ตอนเย็นของช่อง23ยูนิเวิร์ซ
ฉันได้รับโทรศัพท์จากผู้จัดการช่อง เขาอยากให้ฉันไปทันทีเลย ดีมั๊ยล่ะ!
- แจ๋วมั้ยล่ะ? - เดเรค!
นั่น...
...เยี่ยมเลย เยี่ยมเลยค่ะ
เฟรสโนมีตลาดติดหนึ่งใน50ด้วยใช่มั้ยคะ?
ความจริงแล้วที่55ต่างหาก แต่เราก็พร้อมจะเดินทางไปแล้วที่รัก!
ฟังนะ เรื่องปารีสน่ะ...
เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอก...มันโอเค! ตราบใดที่เราได้อยู่ด้วยกัน
เฟรสโน ก็จะเป็นที่ๆโรแมนติกที่สุดในโลก
- ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ - เราต่างหาก...ไม่ใช่แค่ฉัน
ฉันหมายถึง แน่นอน เราเป็นทีมเดียวกันแล้ว เธอก็ต้องภูมิใจในตัวเราทั้งสองคน
เอาล่ะ ออกไปได้แล้ว มันจะเป็นโชคไม่ดีนะถ้าเธอมาเห็นชุดของฉัน
โธ่!ไม่เอาน่า เธอก็รู้ ฉันไม่เชื่อในเรื่องพวกนั้น
ฉันจะไปรอที่แท่นพิธีนะ... ผู้ประกาศข่าวสุดหล่อ ในชุดทักซิโด้ ใช่ไหม
ฉันรักเธอ! ฉันพูดไปแล้วนะ
ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
ซูซาน!
เธอไปอยู่ไหนนะ?
ซูซาน! เธออยู่ไหน?
ซูซาน! เธอหายไปไหนมา?
หนูคิดว่าหนูถูกชน โดยอุกาบาตน่ะ
โธ่! ซูซาน เจ้าสาวทุกคนรู้สึกแบบนั้น ในวันแต่งงาน
คุณพระช่วย ดูเธอซิมอมแมมมาก ดีนะที่ฉันเอาผ้าเปียกมาด้วย
ว้าว
คุณกำลังเรืองแสง
ขอบคุณค่ะ
ไม่ ซูซาน คุณเหมือน เรืองแสงจริงๆ ตัวคุณเป็นสีเขียว!
โอ้ ไม่!
เดเร็ค!
โอ้ พระเจ้า!
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
- เกิดอะไรขึ้นที่นี้? - พวกคุณกำลัง ตัวเล็กลง!
โอ๊ะ โอ! คุณกำลังโตขึ้นต่างหาก !
- งั้นทำให้มันหยุดซิ! - ขอสายรัฐบาล!
เป็นไปไม่ได้!
ไม่ มันไม่น่าจะเกิดขึ้นได้
เดี๋ยวก่อนทุกคน ทุกอย่างโอเค!
ดื่มเชมเปญเถอะ ระหว่างที่เรากำลังหาทางแก้ไข!
นิ้วโป้ง! นิ้วโป้ง!
เดเรค ช่วยฉันด้วย!
- เจ้าสาวมาแล้ว! - โอ้ คาร์ล นี่มันวันแต่งงานของเธอนะ!
เดเรค! เดเรค!
เจ็บนะ ให้ตายเถอะ
- ซูซาน? - ขอบคุณพระเจ้า คุณปลอดภัย!
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน?
อย่ากลัว อย่าห่วงเลย ! ไม่ว่าจะทำอะไร อย่าทำผมตก...
- เดเรค! - ขอโทษครับท่าน
พวกเธอเป็นใคร? กำลังทำอะไร?
หยุดนะ! ระวัง!!
เอามือออกจากตัวฉันนะ! คุณไม่รู้หรอว่าผมเป็นใคร?
ได้โปรด อย่ามายุ่งกับฉัน!
ระวัง!
ไปซิ ไป! เร็ว เร็ว ไป!
ดึง ดึง!
เดเรค
เอาตัวน้องคนนี้ไปขึ้นรถกันเถอะ
ที่รัก คุณหยุดได้งีบมั่งไหม?
ที่รัก ตั้งนาฬิกาปลุกทำไม? เรากำลังอยู่ในฮันนีมูน
ฮัลโหล?
เกิดอะไรขึ้น?
ฮัลโหล?
ขาใช่มั้ยนั่น? พวกเขามาจับขาคู่นั้นเหรอเนี่ย?
เงียบน่า บ๊อบ เธอได้ยินเรานะ!
- ได้ไง? ขาไม่มีหูซักหน่อย. - หุบปากไปเลยน่า!
ฮัลโหล?
มีใครอยู่ในนี้มั้ย?
ช่วยบอกฉันได้มั้ยว่าฉันอยู่ที่ไหน?
ฮัลโหล? นั่นอะไรน่ะ?
ฮัลโหล
หยุดได้มั้ย...? ระวัง!
ได้โปรดคุณผู้หญิง!
หยุด! ทำอย่างนั้นซะ!
ไม่ว่านักวิทยาศาสตร์บ้าบอที่ไหนก็ตาม ที่สร้างเธอขี้นมาเนี่ย
มันต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ
เธอสามารถ...พูดได้
สวัสดี!
โอ้ยย หลังของฉัน!
ล้อเล่นหน่า! ฉันไม่มีหลัง!
ยกโทษให้เค้าเถอะ แต่เธอก็เห็นว่าเค้าไม่มีสมอง
กลายเป็นว่าเธอไม่ต้องการมัน มันบ้ามากๆ!
แต่จริงๆแล้ว ฉันไม่แม้แต่...
ฉันลืมไปแล้วว่าจะหายใจยังไง!
ช่วยฉันด้วย ดร.แมลงสาบ !
สูดลึกๆ บ๊อบ
ขอบคุณมากด็อก คุณเป็นคนช่วยชีวิต
ว้าว ดูเธอสิ ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่
วันแรกในคุก เธออยากลองสู้กับหนุ่ม ที่แข็งแกร่งที่สุดในสวน
เอ่อ...ฉันอยากจะเห็นเธอพยายาม
นินจา!
- พระเจ้า อะไรนะ? เธอเป็นใบ้ไปเลย - เธอ?
ใช่ บ๊อบ เรากำลังเผชิญหน้ากับ สัตว์ประหลาดเพศหญิงหายาก
ไม่จริง มันเป็นเพศชาย ก็ดูนมเขาสิ
พวกเราต้องคุยกันนะ
สุภาพบุรุษ ฉันเกรงว่าเราจะไม่ได้ทำให้เกิดความประทับใจแรกพบซักเท่าไหร่
อย่างน้อยฉันก็พูดอยู่
ฉันคิดว่าสัตว์ประหลาดตัวแรกในปีนี้น่าจะเป็นบางอย่าง เหมือนหมุษย์หมาป่าไม่ก็มัมมี่?
เธอก็รู้หน่า แค่ใครสักคนที่จะเล่นไพ่ด้วย
พวกเราขอทราบชื่อคุณได้มั้ย คุณผู้หญิง?
ซูซาน ค่ะ
ไม่ๆ หมายถึงชื่อในทางสัตว์ประหลาดหน่ะ
คนเค้าตะโกนว่าอะไรเวลาที่เห็นเธอ?
เธอก็รู้...เหมือน ระวัง...มาแล้วว!"
ซูซาน
จริงเหรอ?
ซูซาน!
ฉันทำให้ตัวเองกลัว นี่น่ากลัวจัง
ใช่! ได้เวลาอาหารแล้ว
นี่มันน่าขยะแขยง!
โอ ฉันชอบรองเท้าแตะมาก!
โอ้พระเจ้า บอกฉันสิว่านี่มันไม่จริง
บอกฉันทีว่าฉันเพิ่งสติแตกที่งานแต่ง ตอนนี้ ฉันอยู่โรงพยาบาลโรคจิต
และกำลังรักษาอยู่และนี่ทำให้ฉันเห็นภาพหลอน
อย่าทำให้"อินเซกโต"ตกใจนะ!
เขาจะฉี่ราดและพวกเราก็จะลำบากแน่
ทุกคนวิ่งไปที่ประตู?? มันต้องมีประตูสิ ประตูอยู่ไหน!
ไม่เป็นไรน่า เพื่อนยาก อย่าห่วงเลย
ใครเป็นแมลงสุดหล่อเอ่ย ? เธอชอบใช่มั้ยเวลาฉันเกาพุง?
ได้โปรด ใครก็ได้ ! ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่ !
- ให้ฉันออกไป! - เฮ้ๆ มันไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ
ให้ฉันออกไป!!
สัตว์ประหลาดทั้งหลาย กลับไปที่ของแก
โอ้ ขอบคุณคะ. คุณเป็นคนจริงๆ คุณเป็นมนุษย์จริงๆ ใช่มั้ยคะ?
ไม่ใช่พวกครึ่งคนครึ่งหุ่นยนต์ ใช่มั้ยคะ
อะไรก็ตามที่เค้าเรียกมัน
- ไซบอร์กนะหรอ ? - โอ้ ไม่! คุณเป็นไซบอร์กหรอ?
คุณผู้หญิง ผมขอบอกคุณว่าผมไม่ใช่ไซบอร์ก ผมคือนายพล ดับบลิว อาร์ มองเกอร์
ผมเป็นผู้คุมที่นี่. ตามผมมาเลย
ถึงเวลาปฐมนิเทศของคุณแล้ว
ในปี 1950 มันเป็นที่ตัดสินใจว่าเจนและโจ ไม่สามารถรักษาความจริง
เกี่ยวกับสัตว์ประหลาดได้ และควรสนใจเรื่องอื่นที่สำคัญกว่า เช่น จ่ายค่าภาษี
ดังนั้นรัฐบาลจึงทำให้ทุกคนคิดว่า
เรื่องของสัตว์ประหลาดเป็นเพียงนิทานและตำนาน และปิดความจริงไว้ที่นี่
แต่ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด! ฉันเป็นคนธรรมดา
ฉันไม่เป็นอันตรายกับทุกคนและทุกสิ่ง
อย่าให้เธอทำร้ายฉัน!
ขอโทษคะ
- แล้วฉันจะต้องอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่? - ไม่มีกำหนด
- ฉันขอติดต่อพ่อแม่ได้มั้ย? - ไม่
- เดเรค ล่ะได้มั้ย? - ขอปฏิเสธ
- แล้วพวกเขารู้มั้ยว่าฉันอยู่ที่ไหน ? - ไม่ และไม่มีทางรู้!
ที่นี่เป็นความลับสุดยอด
ห่ออย่างมิดชิด และทอดกรอบไว้ในการสมคบคิดที่สติแตก
จะไม่มีการติดต่อใดๆกับโลกภายนอกทั้งนั้น
...7,8...
...999...
...1,000
ไม่อยากเชื่อ ฉันทำไว้ 10 กลุ่ม
อ่อ ซูซาน!
เธอไม่ได้มีแร่ยูเรเนียมในตัวเธอใช่มั้ย?
ได้รับความอนุเคราะห์จากกล่องของเล่น
ของด๊อกเตอร์แมลงสาบเมื่อกี๊นี้เอง
เราได้ให้ผู้เชี่ยวชาญทางจิตวิทยา ตกแต่งห้องขังของเธอ
เพื่อจะทำให้พวกเธอทุกคน สบายใจ
แต่ฉันไม่ต้องการรูปโปสเตอร์นี่
ฉันอยากได้ลูกแมวจริงๆ ห้อยอยู่บนต้นไม้จริงๆ
ฉันอยากกลับบ้าน
โธ่ ได้โปรดเถอะ อย่าร้องให้เลย มันทำให้เข่าฉันเจ็บ
อย่าคิดว่าที่นี่เป็นคุก
คิดซะว่าที่นี่เป็นโรงแรม ที่เธอไม่มีวันหนีออกไปได้ เพราะมันล็อคจากด้านนอก!
โอ้! อีกอย่าง
รัฐบาลเปลี่ยนชื่อเธอ เป็น ไจนอมีก้า
เริ่มขั้นตอนการแปลงร่าง
ใครกล้ามาปลุกชั้นเนี่ย?
ควอนโตเนี่ยมได้ถูกย้ายไปยังที่ไกลออกไป ในกลุ่มดาวโอเมก้า
วิถียิงของอุกาบาตควอนโทเนี่ยม
พบร่องรอยอยู่ที่ เขต 72-4
ดาวเคราะห์ที่รู้จักกันในนามว่า โลก
ช่างทุเรศลูกกะตาจริงๆไอ้ลูกบอลโคลน
ส่งหุ่นยนต์สำรวจลงไป
ไปเก็บควอนโทเนี่ยมกลับมาให้มากที่สุด
ฉันต้องการมันทั้งหมด
ทุกๆหยด!
ได้ กาแล็กซ่า
ไม่มีอะไรมาขวางทางฉันได้
อย่าเร่งผมน่า เคที่ ผมแค่ .... ยังไม่พร้อมน่ะ
ใจเย็นน่า คัชเบริ์ท มันเหมือนกับเต้นรำแหล่ะ เดี๋ยวฉันพาทำเอง
เคที่ ฉันมีนัดที่ยิม พรุ่งนี้บางทีฉัน...
คุณทำเหรอ?
ขอบคุณพระเจ้า นั่นตำรวจ
- พวกเราไม่ได้ทำอะไรกันเลย - ใช่ ไม่ได้ทำอะไรเลย
จิมมี่!
ทำไมฉันถึงไม่ให้คุณคุยถึงเรื่องนี่นะ? บางทีเราน่าจะออกไปจากที่นี่นะ
- แต่บางทีเราน่าจะ ไปดูกันสักหน่อย - เคที่ คุณบ้าไปแล้วเหรอ?
เดี๋ยว อย่าทิ้งผมไว้คนเดียว!
โอ้ย! ข้อเท้าฉัน!
ผมว่าขาผมหักอ่ะ
เคที่?
นี่มันเป็นเดทที่ห่วยแตกที่สุดเท่าที่ฉัยเคยมีเลย
เคที่ ผมกลัว
สิ่งนี้มันได้ถูกพบเมื่อวานตอนเที่ยงคืน โดยคู่รัก ที่แสนโรแมนติก
ไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไร และมาจากไหน
ทหารทุกเหล่า ต่างพากันมุ่งเข้ามา
นั่นอะไรน่ะ?
ได้เลย
ผมได้รับรายงานมาว่า ท่านประธานาธิบดี
แห่งสหรัฐเดินทางมาถึงแล้ว และท่านพร้อมที่จะติดต่อ
ฉันต้องไปคนเดียว
นี่มันคือการสื่อสารเพื่อสันติ
ได้ครับ ท่านประธานาธิบดี
ชั้นบนสุดคงที่ พ่อหมี ทั้งหมดเคลียร์
- ไปโลด! - หลีกไปนะ!
-จัดการให้เธอพร้อมแล้ว! -ไปกันเลย!
ผู้บัญชาการช่วยทำอะไรที่มันแรงๆหน่อย
เธอได้ยินที่ประธานาธิบดีพูดรึเปล่า!
ข้างใต้นี้? เรียกการสนับสนุนทางอากาศ! เรียกกำลังเสริมด่วน!
เรียก.... ทั้งหมดถอย!!
ทั้งหมดถอย! ทั้งหมดถอย!
- คุณพ่อหมีกำลังจะไป - ไม่ เดี๋ยว
ถ้าแกต้องการจะเล่น กินตะกั่วซะ เจ้าหุ่นยนต์เอเลี่ยน!
- พวกนั้นกินตะกั่ว - เอามันขึ้นช๊อปเปอร์
ฉันกล้าหาญ ฉันเป็นประธานาธิบดีที่กล้าหาญ!
ถอยไปซะ!
- ท่านครับ ! เราต้องเปิดเผยเรื่อง... - เราต้องจัดการจำพวกหุ่นยนต์นั่น
- และจัดตั้งรัฐบาลของเรา! - แล้วยอมเสียคนแก่นั่นไป!
- เราต้องจัดการพวกมัน - โลกมีเวลาเหลืออีกแค่สองอาทิตย์เท่านั้น!
ถ้าเป็นอย่างที่คิดไปที่คนอยู่มากๆ จะมีการเปลี่ยนแปลง!
เราต้องการนักวิทยาศาสตร์หัวกะทิสำหรับเรื่องนี้ โทรหาประเทศอินเดียเลย
เราย้ายอเมริกา ไปยังดาวที่ปลอดภัยกว่าได้มั้ย?
ผมว่าเสนอกรีนการ์ดให้พวกเอเลี่ยนพวกนี้เลย แล้วให้พวกมันภูมิใจที่เป็นอเมริกัน
ท่าน จะหยุดเมื่อไหร่? ฉันถามตัวเองว่าโอพร้าจะทำอะไร??"
นั่นเหรอ? ประเด็นล่ะ?? มันคือหายนะชัดๆ
- ท่าน หยุด! อย่ากดครับ
นั่นปุ่มยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์นะครับ
แล้ว ปุ่มไหนเอากาแฟลาเต้ล่ะ?
เอ่อ ต้องเป็นอีกอันครับ
- ไอ้งั่งที่ไหนออกแบบปุ่มพวกนี้เนี่ย? - ท่านออกแบบเอง ครับ
- ก็เข้าท่าดี วิลสัน ไล่ใครคนออกซักคนสิ! - ครับท่านประธานาธิบดี
ฟังครับทุกท่าน. ผมไม่ยอมถูกจารึกในประวัติศาสตร์
ว่าเป็นประธานาธิบดีที่อยู่แต่ในออฟฟิศ
ขณะที่โลกมาถึงจุดจบ
ใครสักคนต้องคิดทำอะไรสักอย่าง คิดเร็วๆด้วย!
- เยี่ยม คาปูชิโน่ - ท่านประธานาธิบดี?
ผมไม่ได้มีแค่ไอเดียนะ แต่ผมมีแผนไว้แล้ว
ตอนนี้ อาวุธธรรมดาน่ะ ทำอะไรมันไม่ได้หรอก
- และอย่างที่พวกเรารู้ นิวเคลียร์ไม่ใช่ทางเลือกที่ดี - ไม่ มันดีสิ ฉันจะกด...
- ไม่ ไม่ ไม่ อย่ากด เดี๋ยว
ผมไม่ได้ล้อเล่นนะครับ ท่านประธานาธิบดี นี่ช่างเป็นเวลาที่มืดมนเหลือเกิน
แต้มต่อเราไม่ดีเลย เราต้องการพรจากพระแม่มารี เราต้องการพลัง เราต้องการ......
...สัตว์ประหลาด
สัตว์ประหลาด แน่นอน!ง่ายๆเลย
ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด
กว่า 50 ปีมาแล้วที่ผมจับพวกเจ้าสัตว์ประหลาด มาขังไว้ในคุกลับ
ชื่อนั้นเป็นความลับ มันเป็นความลับทางรัฐบาล
นี่กำลังพูดถึง
ไอ้ แอเรีย 50 อะไรนั่นหรือเปล่า?
ท่านประธานาธิบดีครับบอกสวัสดีกับ อินเซคทะซัวร์ ได้เลยครับ!
โอ้ คุณรอนสัน ขอร้องล่ะ
รังสีนิวเคลียร์เปลี่ยนเขาให้กลายเป็น
สัตว์ประหลาดสูง 350 ฟุต ที่เข้าไปทำลายโตเกียว
ตอนนี้เรามี เดอะ มิซซิ่ง ลิ้งค์
มนุษย์ปลาแช่แข็งสองหมื่นปี ถูกค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์
เขาเคยหลบหนีไป พร้อมด้วยความโมโห\ กลับไปในแถบแม่น้ำที่เขาเคยอยู่
พ่อหนุ่มรูปหล่อนี้คือด๊อกเตอร์แมลงสาบ..
ผู้ที่ฉลาดที่สุดในโลก
เขาคิดค้นเครื่องกลวิทยาศาสตร์
ที่จะทำให้มนุษย์ มีความสามารถแบบเดียวกับแมงสาบเพื่อให้อยู่รอดได้
แต่โชคร้าย มันมีผลข้างเคียง
นี่ เราเรียกเขาว่า บ๊อบ
เอาเธอออกไปซะทีได้ไหม?
ขอบคุณ
ยีนของมะเขือเทศทำปฎิกิริยากับหญ้าที่อยู่ด้านบน
ผลของมันทำให้เกิดการผลิตวุ้นจำนวนมาก
และเพิ่มเข้ามาล่าสุด ไจนอมิก้า
นายพล เชิญต่อ
ทั่วร่างกายของเธอปล่อยพลังงาน บริสุทธิ์ออกมา
ทำให้เธอมีขนาดพลังมหาศาลและขนาดมหึมา
ท่านครับ สัตว์ประหลาดพวกนี้ดีที่สุดแล้วที่เรามี นี่เป็นทางเดียวที่จะต่อสู้กับพวกหุ่นยนต์
ตอนี้เรามีปัญหาเรื่องเอเลี่ยนอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ท่านนายพล?
เราไม่ต้องการ ปัญหาเรื่องสัตว์ประหลาดเพิ่มอีกหรอก
มีไอเดียที่ดีกว่านี้หรือไง ? ไอ้ปัญญาอ่อนเอ้ย
โอเค คุณอยู่ที่ไหน?
ท่านนายพล ฉันว่าเราจะลุยด้วยไอเดีย
"สัตว์ประหลาด ปะทะ เอเลี่ยน ของคุณ" ขอบคุณ
นายปลาเอ๋ย
นายมี เอ่อ
...เอ่อ ...
...มี 3 มั่งไหม?
ใช่ นายรู้ได้ไงอ่ะ ! ?
- นายเป็นคนที่โชคดีที่สุดเท่าที่ฉันรู้จักเลย - โชคไม่ได้ช่วยอะไรฉันหรอก
นั่น อะไรน่ะ เฮ้!
พวกเขาเรียกฉันว่าคนบ้า แต่ฉันจะโชว์ให้พวกเขาเห็น โชว์ให้พวกเขาเห็นกันหมดทุกคนเลย
ด๊อกเตอร์ฉันว่าคุณอย่าหัวเราะแบบนักวิทยศาสตร์บ้าๆ
ตอนที่ฉันติดอยู่บนเจ้าเครื่องนี้เลยนะ
คุณพูดถูก อินเซคโต้
คุณปล่อยให้ไอ้การทดลองต้มตุ๋นนี่ ครอบงำคุณมาเป็นเดือน
ฉันไม่ได้ต้มตุ๋น ! ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์สุดยอด! มันก็ต่างกันนะ
นี่พวกนาย ฉันมีทางเลือกอะไรอีกเล่า? ถ้าเขาทำให้ฉันเป็นปกติ หรือแค่สูงสัก 6ฟุต8นิ้ว
ฉันก็ออกไปได้แล้ว..กลับไปมีชีวิต ที่ฉันควรมี
- ฉันหมายถึง ฉันควรอยู่.. - ขอฉันเดานะ เฟรชโน่?
เฟรชโน่ ก็แค่ มีแต่หิน ที่ต่อไปก็ มิลค์วอลกกี้
- และก็นิวยอร์ก แล้วก็หวังว่าสักวันจะไป... -ใช่! พวกเรารู้ ปารีส
สับสวิทช์เลยค่ะ ด็อกเตอร์ แต่อย่าหัวเราะอีกนะ
ทีนี้ คุณก็จะรู้สึกเจ็บจี๊ดๆในสมองนะ
ขอโทษ
ซูซาน!
ฉันตัวเล็กลงแล้วใช่ไหม?
ฉันเกรงว่า ไม่ใช่ อ่ะที่รัก
จริงๆแล้ว คุณอาจจะโตขึ้น 2-3 ฟุต ด้วยซ้ำ
ไม่เป็นด็อก เราจะลองกันอีกทีพรุ่งนี้
เธอยังไม่เข้าใจอีกหรอ? ไม่มีสัตว์ประหลาดตัวไหนได้ออกไปจากที่นี่!
ไม่จริงอ่ะ! เจ้าตัวล่องหนออกไปได้
ไม่ เราบอกนายไปอย่างนั้น เพราะไม่อยากให้นายโมโห
เขาตายด้วยโรคหัวใจวาย 25 ปีที่แล้ว
ม่าย!
ใช่ เก้าอี้ตัวนั้นเลย
เขายังอยู่ตรงนั้นหรอ
เห็นไหมที่ฉันพูด ? ไม่มีใครออกไปได้ ไม่มีใครเคยได้ออกไปแม้แต่คนเดียว
ข่าวดี สัตว์ประหลาดทั้งหลาย ! คุณกำลังจะได้ออกไปข้างนอก!
จนถึง วันนี้
ว่ากันตามตรงเลยนะ มองเกอร์
คุณอยากให้เราสู้กับ หุ่นยนต์ เอเลี่ยน
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ท่านประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ
จะให้สิทธิ์พวกนายเป็นอิสระ
อ้า ไม่อยากจะเชื่อเลย! อีกไม่นานฉันจะได้กลับไปอยู่ในอ้อมแขนเดเรค...
...หรือเขาอยู่ในอ้อมแขนฉัน
ฉันรอหน้าฝนไม่ไหวแล้ว อยากไปที่โคโค่บีท แค่
หลอกให้ทุกคนกลัว
แล้วฉันจะกลับไปที่ห้องแล๊ป และจะได้ทดลองให้เสร็จ
ไม่ๆ นี่ฉันเองบ๊อบ
- ถ้างั้นฉันก็จะเป็น เป็นยักษ์ผู้หญิง. - นั่นซูซานนะ บ๊อบ
ก็ได้ งั้นฉันก็จะกลับไปที่ โมเดสโต้ แล้วอยู่กับ เดเรค
เอ่อ นั่นก็ยังเป็นซูซานอีกเหมือนเดิมนะ บ้อบ
ฉันว่าอย่างน้อย ฉันสมควรได้เต้นรำกับเดเรคนะ!
เอาล่ะ ลุยกันเลย!
ให้ทุกคนปฎิบัติตามขั้นตอน! นี่เหตุด่วน!
เราจะอพยพชาวเมือง!
มันไม่น่าจะต้องทำแต่มันก็จำเป็น!
ออกไปกันเลย!
นี่ซานฟรานซิสโกนี่! ไม่ไกลจากบ้านฉันเลย!
ได้ใช้หนวดสัมผัสกับลม วิเศษไปเลยว่ามั้ย?
ฉันไม่ได้ออกมาข้างนอกตั้ง 50 ปีแล้ว ข้างนอกนี่สุดยอดเลย!
มันร้อนขึ้นนิดๆกว่าที่ฉันจำได้นะ เฮ้ยนี่โลกร้อนขึ้นหรอ?
ดีใจเหลือเกินที่ได้รู้ ช่างเป็นความจริงที่น่ายินดีเสียจริง
- นั่นไง หุ่นยนต์! - มันตัวใหญ่มากกก
อย่าทำรุนแรงกับมันมากไปนะ พวกเรา
ฉันจะเอามันไปเลี้ยงในฟาร์ม!
ไม่ ไม่ เดี๋ยว คุณไม่เห็นบอกเราเลยว่ามันตัวมหึมาขนาดนี้ !
เดี๋ยว ไม่ อย่าไป!
ฉันว่ามันเห็นพวกเราแล้วนะ
หวัดดี เฮ้ สบายดีไหม?
ยินดีต้อนรับ เรามาเพื่อทำลายแก!
ฉันสู้ไอ้เจ้านี่ไม่ไหวหรอก ฉันไม่แม้แต่...
ฉัน... ฉันเป็น โรคหอบ มีใครมี ถุงใบยักษ์ไหม?
ใจเย็น
ลิงค์ดูแลตรงนี้อยู่
ซ่อนอยู่ภายในเมืองนะ ซูซานเธอจะปลอดภัย
แต่อยู่ห่างจากข้างใน มันน่าสงสัยนะ
ในที่สุดต้องอะไรซักอย่าง ฉันจะขยายขนาดให้ใหญ่ที่สุดล่ะ
ให้ใหญ่เท่าที่จะทำได้
ได้เลย! มีใครมีซัก 20 อินเซค ทะ ซอร์ มั้ย?
ว้าว ดูนั่นดิ ดูขนาดของมัน...
เท้า!
จับมันได้แล้ว ได้แล้วเว้ย...
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ปล่อยมันไปหรอก! ฉันกอดมันไว้แล้ว
มันช้าลงแล้ว!
ไปที่เมืองเลย ลิ้งค์ แล้วฉันจะตามไปให้เร้วที่สุด
อ่า หรือบางที พวกนายคงต้องตามฉันให้ทัน
ไม่ๆ!
ได้แล้ว ฉันได้แล้ว
ใช่ เจ็บสุดๆ
ขึ้นมา ฉันมีแผน
ฮอตดอก!
เอาล่ะลิ้งค์ ฉันจะเข้าไปใกล้ๆมัน แล้วนายก็จะต้องขึ้นไปบนนั้น
เข้าไปในหน่วยประมวลผลกลางของมันและก็...
- เฮ้ พวกนาย ตามจับฉันให้ได้! - ไม่!
ไป เคลื่อนที่ต่อไป!
เฮ้ย อย่าบีบแตร!
โทษที ถอยออกหน่อย! ระวังทางขวาคุณควบคุมไม่ได้!
โอ้ ไม่
โอเค มันจะต้องไม่เป็นไร ฟังนะ ฉันต้องพาเธอออกไปจากที่นี่!
- รอแป๊ปนึง! เธอต้องลงมาจากสะพาน ก่อนที่จะ...
ไม่ ไม่ ไม่!! ออกไปให้ห่างฉัน!
มาทางนี้แล้ว เฝ้าไว้นะ!
เฮ้ ไอ้ตัวขน ไปไหนมา?
ฉันรู้ ฉันแค่พุงพลุ้ยหน่อยๆ
โทษทีเถอะ มันพยายามจะฆ่าฉัน! มันทำอย่างนั้นทำไม?
ว้าว
- ว้าว เธอกำลังทำได้เยี่ยม! - ฉันกำลังทุกอย่างเลย!
ไม่นานหรอก มาเลย พวกเรา. เอามันให้คว่ำไปเลย!
โล่ห์ลำแสงหักเห ได้การล่ะ
แกบดขยี้ แมลงสาบไม่ได้หรอก!
ใช่ ใช่ ใช่แล้ว
เอาล่ะนะ
อินเซค ทะ ซอร์!
- บ๊อบ - อะไร.?
- ช่วยด้วย! - โทษที
- ฉันแค่จ้องมองนกตกโน้นอ่ะ - เราต้องช่วยคนลงจากสะพาน!
เข้าใจล่ะ
ไม่ บ้อบ.! ไปย้ายที่กั้น!
โอ้ ใช่ เธอพูดถูก ฉันผิดเอง
ไป ไป ไป ไป
ลิ้งค์!
โอ้ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
เอาล่ะ ซูซาน เธอทำได้
ใช่เลย จัดการมันให้คว่ำไปเลย
การค้นหาล้มเหลว
อย่าหัวเสียไปเลย มันเกิดกับทุกคนแหละ
สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ คิดว่าแกจะขโมย ควอนโทเนี่ยม ของฉันได้เร้อะ?
ส่งอีกตัวไป!
หุ่นยนต์ไม่สามารถเก็บกู้ควอนโทเนี่ยมได้
สิ่งมีชีวิตคาร์บอนด์ ที่รู้จักกันในชื่อซูซาน ตอนนี้เธอแข็งแรงมาก
โอ้ แกคิดว่าแกตัวใหญ่และแข็งแรง
และแกทำลายหุ่นยนต์สำรวจของฉัน
แกจะให้ฉันหนีหรือซ่อนล่ะ?
วันของการวิ่งหนีและหลบเซ่นของฉัน มันจบลงแล้ว!
คอมพิวเตอร์ จัดการให้ฉันไปโลก
ฉันจะไปเอาโควโตเนียมด้วยตัวฉันเอง
แม้ว่าฉันจะต้องเอาออกมาจากตัวเธอ
ทีละเซลก็ตาม
ระวัง มันร้อน
3 อาทิตย์ที่แล้ว ถ้าขอร้องให้ฉันสู้กับ หุ่นเอเลี่ยนยักษ์
ฉันคงจะตอบว่า ไม่ ฉันทำไม่ได้ แต่ ฉันทำได้!
ฉันกำลังอึ้ง
ฉันหมายถึง ฉันแข็งแรงแค่ไหนพวกนายเห็นไหม มันน่าจะไม่ใช่แค่แจกันในโลกนี้ ฉันเปิดมันไม่ออก
คุณช่างกล้าหาญมากที่รัก
ฉันรักตอนที่เธอ ช่วยชีวิตคนบนสะพานนั้น
มันเยี่ยมมากเลย เธอมหัศจรรย์ไปเลยใช่ไหม ลิ้งค์?
ใช่ ก็เยี่ยมดี เจ๋ง รักเลยล่ะ
ลิ้งค์ที่น่าสงสาร
หลังจากที่เขาพูดถึงเธอ เด็กผู้หญิงนั่น มันน่าประทับใจ
- ไม่มีข้อสงสัย นายแค่เครียด - ฉันไม่ได้เครียดนะ ฉันแค่เหนื่อย
นายเหนื่อยได้ไง? นายไม่ได้ทำอะไรเลย
ก็ ฉันนอนไม่ค่อยหลับ พอใจไหม
ฉัน เป็นโรค นอนไม่หลับ... นอนไม่แหล่บ ไม่เหลิบ ช่างเหอะ ไม่สนุกเลยนะ
งั้น! ลิ้งค์ เธอไม่ได้ฝึกฝนอะไรเลย... ฉันหมายถึง การนอน
เธอกลับมาเป็นคนเดิมที่เคยเป็น
และฉันจะ
เกิดอะไรขึ้นน่ะ มันไม่มีแจกันอะไรในโลกที่ฉันเปิดไม่ได้?
รอเดี๋ยว! เธอเจอแจกันที่เธอเปิดไม่ได้? อะไรอยู่ในนั้น? เกี้ยมไฉ่
- ไอ้แจกันเกี้ยมไฉ่ยักษ์นั่นอยู่ไหน? - เพื่อนๆของฉันพยายามจะพูดอะไร
เราคิดว่าซูซานคนใหม่คือแมวเหมียว"
ผมขอโทษ
ขอบคุณพวกเธอนะ มันน่าประทับใจมาก
แต่ฉันมีชีวิตที่แสนเรียบง่ายรออยู่? แล้วพวกคุณรู้อะไรไหม
บอกฉันหน่อยสิว่าไอ้ชีวิตเรียบง่ายของเธอ กับการที่เธอเป็นยักษ์อย่างงี้มันเป็นไง
ฉันจะไม่เป็นยักษ์ตลอดไปหรอก
เดเรคจะไม่หยุด จนกว่าจะหาทางเยียวยาไอ้เรื่องความเจ็บป่วยของฉัน
และถึงยังไงเราก็เป็นทีมนะ
พวกเราจะทำยังไงกับเดเรคดี บางทีเราน่าจะทำความรู้จักกับเขานะ
จริงเหรอ? พวกนายอยากเจอเดเรคไหมล่ะ?
หยุดก่อน มอเดสโต้!!
ไจนอร์มิก้า ผมโทรหาครอบครัวคุณแล้ว และบอกพวกเขาว่าคุณกำลังกลับบ้าน
และผมยังได้โทรหาตำรวจของโมเดสโต้ ว่าห้ามยิงคุณด้วย
ขอบคุณค่ะ ท่านนายพล
เอาล่ะ จำไว้นะ คนพวกนี้ไม่เคยเห็นอะไรอย่าง...
...อย่าง...
...อย่างนาย หรือนาย ...
...หรือ นายด้วย
ดังนั้น ก็แค่.... รู้ไหม เจ๋ง ก็แค่เอ่อ รู้ไหม เอ่อ แค่...
ตามฉันก็แล้วกัน
หยุด มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ!
อย่าทำลายอะไร!
ซูซาน?
- ซูซี่! - แม่ พ่อ?
- พวกเขาทดลองอะไรกับลูกหรือเปล่าจ้ะ? - ไม่ค่ะแม่ หนูไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรค่ะ พวกเขามากับหนู
นี่คือเพื่อนใหม่ของหนู
โอ้ เดเรค ฉันคิดถึงคุณมากๆ
คิดว่าจะได้อยู่กับคุณอีกครั้ง!
หวังไว้ตั้งแต่ในคุก ฉันรักคุณ ฉันรักผู้ชายคนนี้!
บ้อบ นั่นแม่ฉัน! เธอกำลังทำให้แม่ฉันหายใจไม่ออกนะ
ที่รัก คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?
- ฉันได้กลิ่นแฮมล่ะ - ขอโทษค่ะแม่
เขาแค่ชอบกอดน่ะ
เดเรคอยู่ไหนคะ
เขาอยู่ที่ทำงานน่ะ
หนูก็รู้นี่ว่าเขาบ้างานแค่ไหน
- ค่ะ แต่เราจะไม่ฉลองนะถ้าไม่มีเขา - ซูซาน
แล้วจะให้แม่ ทำยังไงกับเพื่อนๆตัวน้อยของลูกล่ะ?
แค่หาขนมให้พวกเขาน่ะแม่ พวกเขากินได้ทุกอย่างแหละ
โอ้! อาหารแสนอร่อย
เป็นยังไงกันบ้าง?
เพื่อนๆ?
อินเซ็กโต้ ไปไหน?
ใครอยากจะไปว่ายน้ำกับลิ้งค์?
หวัดดีครับ ผม เบนโซเนท โอสติลเลซีน ไบคาร์โบเนท
หรือเรียกว่าผมบ้อบ หรือเรียกอะไรก็ได้ที่ง่ายๆ
ฉันรุกหนักเกินไปรึเปล่า? ฉันขอโทษ
ฉันไม่ค่อยได้ฝึกฝน ฉันอยู่ในเรือนจำมาตลอดทั้งชีวิต
ทำไมฉันต้องพูดถึงมันนะ?
โอ้... ฉันไม่ต้องการจะทำให้เธอกลัวนะ. ฉันแค่ต้องการจะไป
อ้า...ฉันรู้สึกโง่จัง
ทุกคน ใจเย็นๆ อย่าทำให้เขาโกรธนะ
ใครจะเข้าใจตัวประหลาดกันล่ะ? มันค่อนข่างจะ..
...เตะ!
คลอรีน คลอรีน คลอรีนเข้าตาฉัน!
- มันมาทางเราแล้ว! - ทุกคน หนีเอาตัวรอดด!
พวกเขาวิ่งหนีอะไรกันน่ะ?
นั่นมันตลกนะ จิม
นั่นมันกลับมาเป็นรูปแบบชีวิตของชาวชนบท
ฉันคิดถึงตอนที่อยู่ที่เฟรสโน่
ตอนนั้น เดเรก กำลังพยายามลดความอ้วน
- ราตรีสวัสดิ์... มอเดสโต้! - ช่อง 172
และ........คัท
เธอชอบที่ฉันผอมไหม?? นั่นมันก็ทำให้ดีขึ้นนะ
โอ้ แม่เจ้า
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋.......ยว
โอ้ เดเรค เธอต้องไม่เชื่อเรื่อง3 อาทิตย์ที่แล้วของฉัน!
การคิดถึงคุณ นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันยังคงมีสติ
- หายใจไม่ออก! - โอ้ พระเจ้า โอ้ ฉันขอโทษจริงๆ!
ดีขึ้นมั่งไหม?
โอเค โอเค
ฉันยังไม่ค่อยคุ้น กับพลังความแข็งแก่งของฉันสักเท่าไหร่
ว้าว คุณเอ่อ ตัวใหญ่จริงๆ!
ใช่ แต่ฉันก็ยังเป็นฉันนะ ยังเป็นคนเดิมที่คุณตกหลุมรักไง
เว้นไอ้เรื่องที่ คุณทำลายสะพานโกลเด้นเกทส์
ก็ มันเป็นทางเดียว ที่ฉันจะหยุดไอ้เจ้าหุ่นเอเลี่ยนยักษ์ได้นี่
คุณเคยคิดว่าฉันจะทำอะไรอย่างงั้นได้ไหม?
ไม่ ผมไม่เคยคิดเลย ผมต้องพูดอย่างสัตย์จริงเลยว่า มันจะไม่มีวัน ไม่ ไม่ ไม่มีวัน
ไม่มี ไม่มี ไม่มีวันที่มันจะเกิดกับผมเลย
ฟังนะ ฉันรู้ว่ามันก็พิลึกหน่อยๆ
โอเค คือมันพิลึกมากๆ แต่เราจะหาทางแก้ไขมัน
ฉันรู้ว่าสองเรา จะหาทางทำให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้
ซูซาน คือลองมองใน มุมมองของผมนะ
ผมมีผู้ชมที่ขึ้นอยู่กับข่าวของผม
อากาศ ข่าวกีฬาและ ข่าวอบอุ่นใจทั้งหลายอีก
งั้นคุณมาคาดหวังให้ผมหยุดมันทั้งหมดไว้
ในระหว่างที่คุณพยายามแก้ไขไอ้เรื่องนี้เหรอ?
ไอ้เรื่องที่ผมไม่ได้ก่อขึ้นเนี่ยนะ
ใช่แล้ว นั่นแหละค่ะที่ฉันหวัง
แล้วเรื่องชีวิตของเราที่คุยกันไว้ล่ะ คุณไม่ต้องการแล้วเหรอ?
แน่นอน ผมอยาก ...
...แต่ผมแค่... มองไม่เห็น มองไม่เห็นว่า จะให้ชีวิตแบบนั้นกับคุณได้ยังไง
เดเรค ได้โปรด อย่าทำอย่างนี้เลย
คุณต้องยอมรับความจริง ซูซาน
อย่าบีบคั้นให้ผมต้องพูดอย่างนี้เลย ผมจะไม่แต่งงาน
และใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของใครหรอกนะ
และไอ้เงาของคุณ มันใหญ่มากๆเลยล่ะ
ผมขอโทษ มันจบแล้ว
โชคดีนะซูซาน
ว๊าว! อย่างนี้ต้องฉลอง!
ครอบครัวของเธอทิ้งพวกเราแล้วล่ะ
มันเป็น ปาร์ตี้ที่เยี่ยมไปเลย
หนึ่งในสุดยอดปาร์ตี้ที่ฉันเคยไป ตั้งแต่ออกมาจากคุกเลย
ฉัยเคยไปปาร์ตี้ที่ต่างไปจากนี้
เพราะว่านั่นไม่ใช่ที่ฉันจะอธิบายทั้งหมด
ฉันไม่คิดว่าครอบครัวของเธอชอบเรา ฉันคิดว่าน้องเจลลี่ให้เบอร์ผิดๆมา
งั้น อย่างนี้ขยะนี่ก็เป็นอิสระ. เธอเข้าใจที่ฉันอยากจะบอกมั้ย?...
ใครว่ามันตลก? ถึงเราจะช่วยทุกเมืองในโลกได้
แต่พวกเขาก็ยังจะปฏิบัติกับเราเหมือนเดิม
...อย่าง สัตว์ประหลาด
ใช่แล้ว สัตว์ประหลาด
เรื่องนั้นช่างมันเถอะ เดเรคเป็นไงบ้าง
เดเรค มันเป็นแค่ไอ้คนเห็นแก่ตัว
-ไม่ -ใช่
พูดถึงแต่ "เรา" ตลอดเวลา "ผมภูมิใจกับ "เรา"
"และ "เรา" ได้งานใน เฟรชโน่." มันไม่เคยมี "เรา" หรอก
จะมีก็แค่ เดเรค ทำไมฉันต้องโดนอุกาบาตชนด้วยนะ?
งี่เง่าจริง!!
ทำไมฉันเคยคิดว่าชีวิตกับเดเรค ต้องเป็นอะไรที่เยี่ยม?
คือฉันหมายถึง ดูของพวกนั้นสิ ฉันทำมันโดยไม่มีเขา
สู้กับไอ้หุ่นเอเลี่ยนน่ะเหรอ? นั่นน่ะมันฉัน ไม่ใช่เขา
และมันก็สุดยอดไปเลยล่ะ ได้พบกับพวกนายเนี่ย สุดยอดมากๆเลย
ด็อกเตอร์แมลงสาบคุณไต่กำแพงได้และ...
สร้างสุดยอดคอมพิวเตอร์จากกล่องพิซซ่า จากกระป๋องสเปรย์ฉีดผมแค่สองอัน และ...
- คลิปหนีบกระดาษ! - สุดยอด!
และเธอ.. ต้องการให้แนะนำในสิ่งที่เธอขาดไป!
ส่วนเธอแกล้งเด็กๆ 250 คนที่ชายหาดโคโค่
แล้วยังมีกำลังสู้กับกองกำลังรักษาดินแดน!
และยามชายฝั่ง แล้วก็หน่วยกู้ภัย
สุดยอด!
บ้อบ ผู้ที่ตกจากฟ้าที่สูงเกินจินตนาการ
ที่สูงเกินจินตนาการ แต่สุดท้ายก็ไม่มีแม้รอยขีดข่วน
- ลิ้งค์ - นายนั่นแหละ!
สุดยอด
ยอดไปเลย ซูซาน อย่าเปลี่ยนตัวเองนะ!
โอ้! ฉันจะไม่มีวันเปลี่ยนตัวเองอีกแล้ว
- เอาตามนั้น - ใช่
แม่นแล้ว
ซูซาน!
ไปกันเถอะ อินเซ็กโต้!!
อินเซ็กโต้ ระวัง!
ไม่นะ อินเซ็กโต้!!
นายจะต้องทำได้
นายจะต้องไม่เป็นไร มองฉันสิ
อย่าหลับตานะ กล้าดียังไงมาหลับตาต่อหน้าฉัน
นายหลับไม่ได้นะ
เธอคงจะหวาดกลัวมากล่ะสิ
ที่ตื่นขึ้นมาในที่ไม่คุ้น ใส่ชุดแปลกๆ
ถูกขัง ในที่แปลกๆ เครื่องคุมขังแปลกๆ
แปลกมาก ใช่ไหม?
น้อยนัก นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ว๊าว! เธอนี่ปรับสภาพได้เก่งนะ
ไปที่ห้องแยกสสาร!
นายต้องการอะไรจากฉัน?
เธอขโมยของที่มันเป็นของฉัน!
ฉันไม่ได้ขโมยอะไรจากแก
ทุกอณูร่างกายของเธอเต็มไปด้วย ควอนโทเนี่ยม
สสารที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล
เธอคิดจริงๆเหรอ ว่าจะเอามันไปจากฉันได้?
เรื่องทั้งหมดมันก็แค่นี้เหรอ?
ที่ทำลาย ซานพรานซิสโก สร้างความหวาดกลัวให้ผู้คนเป็นล้านๆ
...แกฆ่าเพื่อนฉัน แค่อยากได้ตัวฉันงั้นหรอ
หุบปาก! เสียงแกมันทิ่มแทงในหูฉัน
มันน่าเสียดายที่แกจะไม่ได้เห็น ว่าอณุภาคควอนโทเนี่ยมทำอะไรได้บ้าง
นั่นสำหรับบางคนเท่านั้น ใครจะรู้วิธิใช้มันล่ะ!
ฉันรู้วิธีใช้มันนะ ก็แค่...!
อย่าลองให้ยากเลย สนามพลังนั่นผ่านไม่ได้หรอก
นั่นอะไรน่ะ
ห้ะ นั่นคงจะหยุดยั้งความอ่อนแอของเธอได้
คอมพิวเตอร์ปิดประตูกั้น 2!
ปิดประตูกั้นที่ 3!
ปิดประตูกั้นที่ 4!
ปิดให้หมดเลย!
คอมพิวเตอร์ เริ่มการสกัดพลังเธอเลย
ในที่สุด ฉันก็สามารถสร้างอาณาจักร์ของฉันขึ้นมาใหม่ บนดาวเคราะห์ดวงใหม่
มีที่ไหนพอจะแนะนำให้ชั้น ตั้งร้านขายของไหม?
ดาวของแก บางที?
เอาหนวดแกออกไปโลกเลย!
ถ้าอยากหยุดฉัน ก็คงต้องต้องทำตอนที่
เธอยังมีพลังควอนโทเนี่ยมนะ!
แต่ตอนนี้เธอไม่มีอะไรเลย
ผู้คนบริสุทธิ์มากมายข้างล่างนั้น ไม่ได้ทำความผิดอะไรเลย
มีผู้บริสุทธิ์ในดาวเคราะห์ฉันเช่นกัน ก่อนที่มันจะถูกทำลาย
- ฉันเสียใจกับดาวเคราะห์ของแกที่มันถูกทำลาย - โอ้ อย่าเลย
ฉันนี่แหละเป็นคนทำลายมัน งงมั้ย?
หลังจากที่ฉันได้เล่าเรื่องฉันให้ฟัง ทุกอย่างก็จะกลายเป็นผุยผง
คอมพิวเตอร์ เดินเครื่องโคลนนิ่ง
ได้ค่ะ แกแล้ซซ่าร์
เมื่อหลายศตวรรษที่แล้ว เมื่อตอนฉันเป็นปลาหมึก
ฉันได้พบว่าพ่อแม่ฉันก็เป็น...
ไม่มีเด็กคนไหน จำเป็นต้องทนอยู่อย่างนั้น!
ดังนั้นฉันจึงออกเดินทางไปกับยักษ์...
และไม่นานหลังจากนั้น ฉันก็แต่งงาน
ทุกๆอย่างเป็นไปด้วยดี จนถึงตอนที่เธออยากจะ...
จากนั้น ตลอดเวลาฉันเอาแต่บอกว่า "ไม่มีทาง แต่เธอ ก็แต่บอกว่า "มีทาง" และฉันก็ประมาณว่า......
แต่ฉันบอกแก บอกไปมากแล้วจริงๆ!
ฉันจะให้กำเนิดดาวเคราะห์ดวงใหม่ เรียกว่า
ดาวเคราะห์ แกแล็กซ่า ! เริ่มได้
อีกครั้งครับที่จานบินได้ลงจอดที่ อเมริกา
ประเทศเดียวที่ดูเหมือนว่าจานบินมาลงจอด
ขอโทษนะ มันคืออะไรน่ะ ?
โอกีย์-ดูกีย์
ตอนนี้เรากำลังติดต่อกับเอเลี่ยนจากยานอวกาศ
มนุษย์โลก เรามาด้วยสันติ
ไม่ต้องกลัวเรา เราไม่คิดจะทำร้ายคุณ
อย่างไรก็ตาม มันสำคัญที่จะบอกว่า พวกคุณจะอยู่ได้ไม่เกิน 24 ชั่วโมงข้างหน้า
ส่วนพวกคุณที่รอด ก็จะตกเป็นทาสและถูกทดลอง
เธอไม่ควรเก็บมาเป็นเรื่องส่วนตัวนะ
มันก็แค่เรื่องธุรกิจ เพราะฉะนั้น จะสรุปให้ฟังนะ
เรามาด้วยสันติ ไม่คิดจะทำร้ายผู้ใด และพวกคุณทั้งหมดจะต้องตาย แกแล้กซ่า จบข่าว
โอเค เด็กๆ ตั้งโค๊ดน้ำตาลไว้
เพราะฉันอยากเปลี่ยนกางเกง
- เราจะทำยังไงกันดีล่ะ ด้อค? - ฉัน...
ฉันไม่รู้
บอกให้ว่าเราจะทำยังไง เราจะไม่ปล่อยให้อินเซคโต้ตายอย่างไร้ประโยชน์
เราจะขึ้นไปบนโน้นกัน แล้วหาซูซานแล้วจัดการไอ้เจ้าเอเลี่ยนนั่น
เอาล่ะ สุภาพบุรุษ เรามีน้ำส้มเพียงพอแล้ว ในกระเป๋าเจ็ทที่จะขึ้นไปบนโน้น
แต่ว่าไม่เพียงพอที่จะกลับมาข้างล่าง
ฉันจะมารับพวกนาย ถ้าฉันไม่มา หมายความว่าฉันตาย หรือไม่ก็มาสาย
ฉันเป็นผู้ปกป้องพวกนาย เกือบจะ 50 ปีแล้ว
แต่มันจะไม่มีอีกแล้ว
ถึงยังไงมันก็คุ้มค่า...
- ทำท่าหยาบคาย พวกเราไปทำอะไรให้? - ไม่ใช่ บ้อบ นั่นไม่หยาบคาย
นั่นเป็นเครื่องหมายแห่งความเคารพ
ท่านนายพล มันพุ่งเป้ามาที่เรา!
คืองี้นะผู้กอง คุณบังคับเอาไว้
นิ่งไว้
หักขวา หักขวา หักขวา
ผมดึงมาไม่ได้ ดึงมาไม่ได้!
กอดไว้ให้แน่นๆ เราจะไปกันล่ะ!
เห็นไหมว่าทำไมฉันคอยใส่เสื้อร่มชูชีพเสมอน่ะ ผู้กอง
เฮ้ย! ลงไปได้แล้ว
เธอส่งสัญญาณให้ใครอยู่เนี่ย? พวกเราอยู่ตรงนี้
เฮ้ เงียบน่ะ!
โคลน
- เฮล กาลลาซาร์ - ไม่ใช่ ไม่ใช่พวกแกทั้งหมด แกอ่ะ ตรงนั้น
ทำยังไงเนี่ย? 3 ตัวถอยหลังไป
โอ้ ไม่ ไม่ ไอ้คนนั้น ติดกับแก ไอ้ตัวที่ฉันชี้อยู่เนี่ย!
แก คนนั้น
แกเจ้า ..... ตัวปลอม ! ใช่ ดีมาก!
เอาตัวผู้ถูกคุมขังไปที่เตาเผา
เธอไม่มีประโยชน์กับพวกเราแล้ว
- เฮล กาลลาซาร์ - สวัสดีฉันซิ
ว๊าว ไจนอมิก้า ไม่ได้เป็น ไจนอมิก้าอีกต่อไปแล้ว
เราจะไปเอาตัวเธอได้ยังไง?
พวกนั้นมีเพียบเลย มันเป็นไปไม่ได้
ฉันอาจจะไม่มีสมอง แต่ฉันว่าฉันมีความคิดเจ๋งๆนะ
มันจะได้ผลนะเหรอ
หยุด!
ฉัน... กาลลาซาร์ มีคำสั่งให้ส่งตัวผู้ถูกคุมขังในทันที
เห็นได้ชัดเลยมีมีข้อบกพร่องจนปรับอะไรไม่ได้แล้ว
ยาม เอาตัวปลอมที่มีข้อบกพร่องนี่ไปเผาซะ!
เอ่อ... แล้วรออะไรอยู่เหรอ คุณแล้วก็คุณด้วย
- อะไรนะ เอาจริงเหรอ? - เอาตัวผู้ถูกคุมขังไปซะ
แล้วก็ตัวปลอม ไปที่เตาเผา
- อา.. ได้แน่นอน ครับ - แล้วนี่ก็รหัสความปลอดภัย เผื่อเอาไว้น่ะ
- ชอบปืนมั้ย - ก็ชอบนะ
เฮ้ พวกนาย ดู
ได้สิ
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกนายมาช่วยฉัน ขอบคุณนะ
อย่าไปพูดถึงมันเลย พวกเราสัตว์ประหลาดต้องอยู่ด้วยกันสิ
แต่ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาดอีกแล้ว ฉันก็เป็นแค่...ตัวฉัน
ที่รัก ไม่ว่าเธอจะตัวเล็กแค่ไหน เธอก็ยังคงเป็น
...ยังคงเป็นแค่สิ่งมีชีวิตจากธาตุคาร์บอนสกปรก!
เฮล กาลลาซาร์
การปลอมแปลงนี่ห่วยชะมัด!
นั่นสิ ตามฉันมา
- ทางเดียวที่จะช่วยโลกได้... - เฮล กาลลาซาร์!
เฮล กาลลาซาร์ ทางเดียว
- เฮล กาลลาซาร์! - เฮล กาลลาซาร์
...จะช่วยกอบกู้โลก คือทำลายยานนี้
- เฮล กาลลาซาร์! - เฮล กาลลาซาร์
- ก่อนที่จะเกิดการบุกรุกโจมตีขึ้น - แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะ
เราต้องการพลังงานหลักสำคัญ
โทษนะ ช่วยเจาะจงพลังงานหลักสำคัญด้วย?
ได้เลย มันอยู่ตรงนั้น เหนือห้องปฏิบัติการแยกสาร
ขอบคุณมาก เฮล กาลลาซาร์
- ระวัง! - ว้าว นั่นมันโง่มาก
เอานั่นมาให้ฉัน!
อาวุธแบบนี้ ควรอยู่ในมือคนที่มีความรับผิดชอบ
อะไร?
เฮล กาลลาซาร์?
สัตว์ประหลาด!
- สัตว์ประหลาด - สัตว์ประหลาด?
โปรดฟังเอเลี่ยน ให้ทำลายสัตว์ประหลาดทั้งหมด!
อยากได้นี่มั้ย?
นินจา!
ถ้าอยากทำร้ายเพื่อนฉัน ต้องข้ามศพฉันไปก่อน!
โอ้ ใช่
ซูซาน!
ไม่อยากเชื่อ เราทำสำเร็จแล้ว
O... M... G
คำเตือน ผู้บุกรุก
คุณไม่มีทางหารหัสตัวเลขสีฉันเจอหรอก
ระบบเลขทศนิยม 6 หลัก
เดาไม่ยากนักหรอก
แดง เขียว น้ำเงิน เหลือง ส้ม ที่รัก น้ำเงิน
ม่วง ชมพู น้ำตาล มอคค่า อโวคาโด้!
ด๊อค เร็ว เต้น!
ห๊า ? ท่าเต้นมันไม่แมทซ์กับระบบรักษาความปลอดภัยอ่ะ
- เราคงกันมันได้อีกไม่นาน! - อย่างหนึ่ง ที่เธอไม่รู้เกี่ยวกับตัวฉันนะที่รัก!
ฉันได้ปริญญาเอก
...ด้าน การ เต้นนนนน
ระบบรักษาความปลอดภัยล่มแล้ว
ยานเข้าสู่การทำลายตัวเอง
การทำลายล้าง ในอีก 6 นาที
- อะไรนะ เกิดการบุกรุก ! - เป็นไปไม่ได้
โอ้ ในอวกาศเหรอ !
ดูดควอนโทเนี่ยมมาที่สะพานซะ แล้วเตรียมแคปซูลหลบหนีด้วย!
ดูนั่นสิ ! นั้นกำลังวิ่งหนีหางจุกตูด พวกสัตว์ประหลาดชนะ
นั่นไม่ใช่สาเหตุที่พวกนั้นวิ่งหรอก
ยานจะทำลายตัวเองในอีก 5 นาที
เฮล กาลลาซาร์
เราทำไม่ได้หรอก
เดี๋ยวก่อน!
ทำต่อไป!
นั่นมันไม่มีประโยชน์ มันไม่ได้ผล
ถ้าฉันยังเป็น ไจนอมิก้า ฉันคงจะทำได้!
ซูซาน ออกไปจากที่นี่ตอนที่เธอยังมีโอกาสนะ!
ไม่ อย่าพูดอย่างนั้น ฉันจะไม่ทิ้งพวกนายหรอก
ได้สิ เธอต้องปล่อยพวกเราแล้ว ไปกับมองเกอร์
เขารออยู่นอกยาน ไปซะตอนนี้ยังพอมีเวลา
ยานจะทำลายตัวเองในสี่นาที
ไม่ต้องห่วงเรา ซูซาน
ในที่สุดเธอก็ได้โอกาศที่จะได้ชีวิตเดิมของเธอกลับมา
ฉันไม่ต้องการ ชีวิตเดิม กลับมา
พวกเขาคิดว่าจะหยุดฉันได้เหรอ ?
ไม่มีทางซะหรอก
สิ่งมีชีวิตธาตุคาร์บอนเพศหญิง หรือที่เรียกว่า ซูซาน ไม่อยู่แล้ว
อะไร?
ประกาศ! หุ่นยนต์สำรวจให้พุ่งชนชาวโลก!
โรงเก็บหุ่นยนต์ถูกทำลายเรียบร้อย
ยิงปืนใหญ่!
บ้ารึเปล่า เธออาจฆ่าฉันได้นะ
ถ้าอย่างนั้นเราก็เข้าใจตรงกันแล้วล่ะ
เปิดประตูเดี๋ยวนี้ และปล่อยเพื่อนฉันไป
หรือ อะไร?
เธอคงไม่คิดว่าจะเทียบฉันได้หรอกใช่มั้ย?
เก็บควอนโทเนี่ยมมาที่สะพานเรียบร้อยแล้ว
แคปซูลสำหรับหนีพร้อมเดินทางแล้ว
อย่างที่ฉันเคยบอก เธอควรจะจัดการฉัน
ตั้งแต่ตอนที่ยังมีโอกาส
สนุกกับการระเบิดนะ!
- ตอนนี้ เปิดประตู - แม้ฉันอยากจะทำ ก็ทำไม่ได้
นั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้น เวลาตั้งให้ยานทำลายตัวเอง
พวกเราตายแน่ๆ
เธอไม่สามารถแก้ไขอะไรได้หรอก ซูซาน!
ฉันไม่แน่ใจนักหรอกนะ
และชื่อฉันคือ ไจนอมิก้า
การทำลายล้าง ในอีก 1 นาที
- เป็นเกียรติมากที่ได้รู้จักคุณ ด็อกเตอร์ - ฉันก็รู้สึกเช่นนั้น เพื่อน
เจอกันพรุ่งนี้ ตอนอาหารเที่ยง
ใช่แล้วบ้อบ
จะมีทั้ง ขนม เค้ก และ บอลลูน
เค้กกับบอลลูนเป็นอาหารเที่ยง ? มันจะต้องเป็นวันที่ดีที่สุดเลย! ฉันรักพวกนาย!
โอ้! แม่จ้าว!
การทำลายล้างโดยสมบูรณ์ ในอีก 30 วินาที
- มองเกอร์อยู่ไหนล่ะ? - เขาน่าจะอยู่นี่แล้วนี่
เขาบอกว่าเหตุผลเดียวที่เขาไม่อยู่นี่คือ ถ้าเขาตาย หรือไม่ก็!
มาสาย!
อินเซคทะซอร์? นายยังไม่ตาย!
และตอนนี้นายเป็นผีเสื้อ!
8
...7...
...6...
...5
...4
- ...3...2... - มานี่ มานี่
...1.
หืม ไม่มีอะไรเกิดขึ้น บางทีฉันอาจจะนับ...
นั่นอยู่นั่น!
เขามาแล้ว!
ใช่!
โอ้ เยี่ยม
โอ้ แม่เจ้า
- ซูซี่ - พ่อ!
โอ้ ซูซาน ตั้งแต่ตอนที่ลูกเป็นเด็ก แม่คิดว่าสักวัน
ลูกจะ ช่วยโลกเราไว้ จากพวกนอกโลก
ขอบคุณค่ะแม่ แต่ไม่ใช่แค่หนูคนเดียวค่ะแม่
ขอโทษนะ สวัสดี เป็นยังไงบ้าง?
- ซูซาน! - เดเรค?
ที่รัก ผมคิดหนักและคิดนาน เกี่ยวกับเรื่องระหว่างเรา
และผมอยากให้คุณรู้...
...ผมยกโทษให้คุณ
คุณยกโทษให้ฉัน?
แน่นอน มันไม่ใช่ความผิดของคุณเลยที่คุณถูกอุกาบาตชน และมันทำลายทุกอย่าง
และ คุณรู้อะไรไหม?
ผมอยากจะบอกว่าคุณไมได้ทำให้ทุกอย่างเสีย ผมได้รับโทรศัพท์จากนิวยอร์ก
พวกเขาเสนองานให้ผม
ที่ผมต้องทำก็คือ สัมภาษณ์พิเศษกับคุณ
- จริงหรอ? - ใช่แล้ว
ผมได้งานที่ผมฝัน คุณก็จะได้ชายที่คุณไฝ่ฝัน
นี่ไง มีแต่ได้กับได้
เดเรค...
...มันสุดยอดมากๆ
- กล้องเดินอยู่หรือเปล่า? - แน่นอน...
ดีเลย เพราะฉันไม่อยากให้พวกแฟนๆคุณพลาดนี่
นี่ ซูซาน เมอร์ฟี่ พูดอยู่
"ลาก่อน เดเรค!"
บ๊อบ คุณช่วย...??
เดเรค คุณมันโครตเห็นแก่ตัวเลยแล้วไงรู้มั้ย?
ฉันได้พบใครคนนึงแล้ว เธอตัวสีเขียวมะนาว
มีสับปะรดชิ้นเล็กๆ 14 ชิ้นอยู่ในตัว
และเธอคือทุกอย่างที่ฉันสมควรได้รับ!
ฉันมีความสุขดีนะ เดเรค โดยที่ไม่มีคุณ
มันจบแล้ว!
ปิดกล้องซะ
สัตว์ประหลาดทั้งหลาย ฉันดีใจกับพวกนายมากแทบจะร้องให้
ถ้าฉันไม่ได้ร้องไปแล้ว ในสงคราม
อย่ามัวแต่ร้องไห้ โลกนี้ยังต้องการเธออีก
อะไรน่ะ ท่านนายพลl?
ดูเหมือนว่าเจ้าหอยทาก จะตกลงไปในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
ในขณะที่เราคุยกันอยู่เนี่ย
สการ์เดชัวเดินทางจะถึงปารีสอยู่แล้ว
ฉันอยากไปปารีสอยู่แล้ว ทีนี้ ใครจะร่วมกับฉันบ้าง?
แกจะว่าไงล่ะ บัตเต้อ ฟลาย ซอรร้อส?
พวกเราเอาด้วย
- ฉันเอาด้วย! - รวมฉันไปด้วยเล้ย
ลูกแม่ เดินทางปลอดภัยนะ!
- เดินทางปลอดภัยนะ! - เย้ กอดไว้แน่นๆ!
ลาก่อน เดเรค โชคดีกับการเลิกกับฉันนะ
บ้อบ มันคือฉันนะ ที่เขาจะไม่ลืมนะ
เดี๋ยวนะ เธอก็เดทกับเดเรคด้วย หรอ?
ไอ้งั่งนั่น คบทีเดียวสองคนเลย!
ทุกๆท่าน โปรดต้อนรับผู้บริหารคนใหม่ ที่จะมาช่วยเรา
นายพล มองเกอร์!
ขอบคุณครับท่านประธานาธิบดี ช่างเป็นงานวันเกิดครบ 90 ปีของผมที่ดีอะไรขนาดนี้
ดีมาก วอร์เลน เอาล่ะ
มาเริ่มกันเลยดีกว่า?
สุภาพบุรุษ ผมได้รวบรวมงบประมาณ
สำหรับการซ่อมแซมซานฟรานซิสโกใหม่ไว้แล้ว
ซอยเกอร์ นี่คงเป็นเรื่องที่น่าเบื่อ
ตอนนี้อยากได้กาแฟของโจซักถ้วย วอร์เลนเธอเอามันมาได้งัย?
ใส่ช๊อคโก้แลตบรานนี่ไปสองเท่าเลยนะ
เอาคาราเมลปับปูชิโน่ พร้อมด้วยครีมโฟมสูง 1 นิ้ว...
- ...แบบไม่มีไขมัน - ได้เลย กาแฟดำใช่ม่ะ?
อย่าทำอย่างนั้นนะ!
เดี๋ยวก่อน!
โอ้พระเจ้า ท่านทำอะไรลงไป?
ได้เวลาโบกธงขาวแล้ว และไปที่บังเกอร์กันเลย
ตรวจสอบสถานะในอีก 500 ปีข่างหน้า
ใครอยากจะแช่แข็งหัวฉันบ้าง?